பொதிகை மலை சித்தருக்கு
வைகைக் கரையில்
பாண்டியனின் வாரிசுகள்
தண்ணீர் வார்த்து
குறி கேட்க ஆயத்தமாகினர்
காசை கையில் வச்சிக்கிட்டும்
புத்தகம் வாங்க முடியல என்றார்
மாட்டுத் தாவணி பஸ்ஸ்டாண்டில்
நல்லத் தூக்கம் வருகிறது என்றார்
கவிதாயினிகளின் போன் நம்பர்களை
அழித்து விட்டேன் என்றார்
அவன் எப்பத்தான் கவிதை எழுதுவான்
கூட்டம் கூட்டத்திற்கு அலைகிறானே என்றார்
கவிதைக்கு முழுமை வேண்டும் என்றார்
சக நண்பனின் சாதியை மறக்காது குறிப்பிட்டார்
உனக்கு எட்டாம் பாதத்தில் சனி இருக்கிறது என்றார்
பெண்ணுக்கு முன்னால் ஆபாச வார்த்தையை தவிர்த்தார்
காப்பி சுவையாக இருக்கிறது என்றார்
முட்டாள்களின் பணிவிடைகளை பகடி செய்தார்
குறி கேட்பவர்களின் ஒருவன்
குடிப்பதற்கும் குளிப்பதற்கும் வித்தியாசமிருக்கிறதா என்றான்
அன்பைக் காட்ட வேண்டிய போது கோபப்படுகிறேன்
கோபப்பட வேண்டிய போது அன்பை பொழிகிறேன் என்றார்
(கவிஞர் விக்ரிமாதித்தியனுக்கு)
